Kalemimde yazılı son satır...

Hadi karanlığın sonsuzluğunda kaybol
Hadi git buralardan
Yollarını bakleyen masum güzel
Yalanlarla kurulmuş bir dünya
Yok oluşların içinde geçen zaman

Şimdi git, yalanlarını,
Karanlık dünyanı da al git.
Ve şimdi gel;
Bana geçen yılların hesabını ver,
Umutlarımı hayallerimi bana geri ver.

Hadi git, git şimdi uzaklara
Ve gitmeden bak gözlerime
Dilimden dökülemeyenleri gör orda
Yok olan umutlarımı
Ve nasıl haince gidişini
Sonra git bakma ardına
Yalanlarını da al git
Umutlarımı hayallarimi aldın zaten

Hadi durma artık buralarda
Terk et benim bulunduğum yerleri
Ne adın kalsın bu şehirde
Ne hayallerin, al hepsini.

Git şimdi, sessizce git
Yok oluşunun habercisi bu zaman
Git şimdi git...

                                              GÜLER

Yüreğimize sığmayan sözcükler olurdu aslında... Gün olur dilimiz haykırmak isterdi o anlamı koca bir servete bile değişilmeyecek sözcükleri ama içimizde bir şey bize engel olurdu. Yüreğimizin haykırmak istediği o sözcükleri bize söyletmez ya gözlerin o içten bakışlarıyla anlatmaya çalışır ya da en basit en süssüz haliyle bir iki sözcük çıkardı en fazla ağzımızdan. Anlatamadık ne kadar çaba göstersekte içimizdeki o büyük sevgiyi. Evet sen dosttun, yürekte sonsuza dek saklanabilecek bir dost. Sende biliyordun bunu, bende. Çıkmasada dilimizden, dökülmesede sözlere bizim dostluğumuz sonsuzluktu, bizim dostluğumuz bitmezdi, bitemezdi ve bitmedi...

                                          CANIM ARKADAŞIM SERAP'A

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma,
Titriyor dizelerim adını yazdığımda

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.

Bugün yine baktım resmine
Yine gülümsedin uzaklardan
Varlığını hissettirmek istercesine

Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Gözlerimde kilitli hatıralarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Boş bir kağıt gölgesine saklı hayallerim
Son gemi ile giden umutlarım
Anlattıkça seni;
Titriyor mısralarım.

Ateş oluyor, güneş oluyor
Bir gül gibi açıp soluyor
Anlattıkça seni;
Bahar oluyor, kış oluyor.

Dünde saklı yaşanmışlıklarım,
Yarına dair umutlarım
Mavi düşlerle avunan yalnızlığım.

Anlattıkça;
Bakışların geliyor aklıma
Anlattıkça;
Birlikte girdiğimiz dersler
Ve anlattıkça;
Ağlıyor sarı ördeğim.

Duyuyor musun, orada mısın,
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

                                                                           GÜLER

Eskiden basit kelimelerle oyunlar oynar ve süslü bir sevgi sözcüğü çıkarmaya çalışırdım.Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, o kitaplardaki sözcükler gibi olmazdı. Şimdi belki derinlerindeyim kelimelerin, şimdi sözcüklerin ruhunu öğrendim. Evet şimdi sırası dedim fakat yazamadım sevgi adına hiçbir söz. Basit bir cümleyi süslemek istedim, bulamadım sevgi adına basit bir söz. Yıllar geçmiş aradan elimde çocukluk yıllarından kalan birkaç yazı, içimde çırpınan, can çekişen kelimeler... Sevgi kaybetmiş adını yerini almış acı, gam, keder...
Şimdi satırlarımda sonsuz bir boşluk var. İlk sevda adına yazdığım yazılar, ilk aşk, ilk mutluluk... ne çabuk geçiyor günler daha dün gibi aklımda herşey. Bir şiirin içerisine koymak için aradığım süslü sözler adına ne saçmalıklar uydurduğum günler. Bazen yazar olup yazılar yazar, bazen şair olup besteler yapardım. Şimdi düşündüğümde sadece ufacık bir tebessüm oluyor yüzümde. Eskiden basitte olsa birşeyler yazardım, çocukça sevgi sözcükleri olurdu belki ama bir anlam, bir güzellik taşırdı. Şimdi omuzlarımda yılların yorgunluğu, şimdi kelimeler düğümleniyor bogazımda ve şimdi kalemim küs bana.
                                                                                                                           07.08.06

                                                                                                                GÜLER

Son gemi de kalkıyor yüreğimden, yine sensiz...
Yıldızlar çökmüş üstüme, ben seni arıyorum son gemide. Sen olmalıydın ve demir atmalıydın yüreğime hiç kalkmamak üzere. Bak yine hasret çöktü içime, seni özlüyor içimde bir parça. Karanlık... yine karanlık hayat, insanlar ve sensiz suratlar. Seninle her yeri herşeyi kırmızıya boyamıştık oysa, şimdi siyah.
Ağacımız sararmış, boynunu eğmiş ve üzgün, ağlıyor adeta... Bu kır çiçeklerinin arasında yoksun, gezdiğimiz yollar bomboş, senden sonra kalbim gibi. Güneş batmış doğmuyor. Hayat karanlık bir kes olsun gülmüyor. Sen geliyorsun, yine gidiyorsun. Gemi boş, sen yoksun, ellerim bomboş, gözlerim görmüyor kimseyi. Sen yoksun, gemi demir atmadı, boş gidiyor.
Güneş doğmuyor...
Hayat karanlık...
Gemi sensiz gidiyor...

                                    GÜLER